Maurice de Hond bij Simek 's Nachts

Ik heb het vanuit Israel allemaal niet goed gevolgd. Ik had wel ergens opgevangen dat Maurice de Hond, de Mina Tzemach van Nederland, zich sterk maakte in de een of andere moordzaak, maar daar hield het ook wel mee op. Martin Simek nodigde Maurice uit om het eens allemaal voor me uit te leggen.


Er is een vraag die Simek wel vaker stelt, vooral aan verstokte idealisten die hun nek uitsteken: Is dit wel handig? Kan je het niet beter anders aanpakken? Het wordt duidelijk waar het De Hond om te doen is. Niet zo zeer om de Deventer moordzaak zelf, als wel waar die zaak exemplarisch voor is en dat is: de onbetrouwbaarheid van het onderzoek van het Openbaar Ministerie in het algemeen en het NFI in het bijzonder.

Niet zo lang geleden (29/10/2006) had Simek Professor Wagenaar te gast. Nog een wetenschapper die waarschuwt voor onbetrouwbare methodieken in het opsporingsonderzoek (verhoormethodes die bekentenissen creeren in plaats van losmaken). Toch gaat Wagenaar niet ten onder in een specifieke zaak, tenminste daar heb ik nog niets van gemerkt. Maurice de Hond daarentegen, naar het schijnt, is bezig zijn carriere en goede naam te verkwanselen en dus is de vraag van Simek wel heel relevant: Is dat nou handig?

Maurice geeft antwoord vanuit het perspectief van de vraag: hoe moet ik mij gedragen zodat ik de rest van mijn leven geen spijt ga krijgen van wat ik misschien niet heb gedaan? Simek kan meevoelen met die emotie, maar probeert het nog eens: en als je nou de tijd hebt om na te denken? Het antwoord van De Hond laat zich raden.

Ik kan met hem meevoelen. Ik heb het rechtssysteem in Nederland op mijn manier leren kennen. Ik heb stage gelopen bij de politie. Ik heb vrijwilligerswerk gedaan in het Huis van Bewaring. Ik heb rechten gestudeerd en ook aan sociale wetenschappen en methoden en technieken van onderzoek geroken. Alles wat ik gezien heb, maakt dat Maurice's voorstelling van zaken me helemaal niet onwaarschijnlijk voorkomt. Ik heb meer respect voor Maurice de Hond dan ooit.

Pffp solves UFO incident in Roswell New Mexico

In July 1947 the army air force reports having found flying disks. A couple of days later this is reiterated and it is claimed by the government that in stead a weather balloon had crashed. Physics for future presidents' first lecture on waves starts with this incident that gave rise to more UFO stories than any other. Professor Muller captures our attention with: "when the army said it had found flying disks, it told the truth. When the government said a weather balloon had crashed, it was lying." At the end of the lecture the flying saucer story is debunked.

My knowledge and understanding of waves consisted of a couple of loose ends and uncertainty about facts. Sound travels faster in water, doesn't it? The Pffp lectures on waves sort this all out. It establishes order and sense in radio waves, sonar, sofar, sound, music, tsunamis and earthquakes. And in the end it gives the facts and a satisfactory explanation of Roswell New Mexico 1947. Listen for yourself.

Het interview Vrijdag, met J. A. A. van Doorn

Op vrijdagochtend, zendt de VPRO uit op radio 1 en onder meer het interview, waar het programma traditioneel mee begint wordt wekelijks ook als podcast gepubliceerd.

Op 1 juni werd Emeritus Professor J.A.A. van Doorn geinterviewd. Ik ken Van Doorn van de inleiding in de Sociologie die hij met Lammers schreef en die ik in 1989 voor een intensief keuzevak Theoretische Rechtssociologie kapotgelezen heb. Hij werd echter niet direct als socioloog geinterviewd, maar naar aanleiding van een historisch boek dat hij gepubliceerd heeft: Duits Socialisme. Daardoor ging het over het succes van het Nationaal Socialisme in een land waar de sociaal democratie in principe de meerderheid vormde.

Op historisch vlak werden voor mij de bekende paden bewandeld. De combinatie van anti-kapitalisme, sociale maatregelen en nationalisme sprak in tijden van politieke onstabiliteit en economische neergang een grote meerderheid aan. Het afschaffen van de democratie werd daarbij geaccepteerd. (Over dat laatste iets minder woorden) Het belangrijkste wat Van Doorn probeert duidelijk te maken is dat de Nazis voor elk wat wils brachten. Niet alleen racistische onderbuikgevoelens, populisme, anti-kapitalisme, maar ook idealisme; het gaf de gemiddelde Duitser het idee dat er bezig was een beter land te ontstaan.

De interviewer Heerma van Vos, wil het ook over hier en nu hebben. Als populisme zo succesvol kan zijn, hoe kwetsbaar zijn we dan vandaag de dag tegen Geert Wilders (hij wordt met name genoemd) en wat kan er aldus Van Doorn gedaan worden. Naar mijn mening komt de professor dan met een recept dat niet erg overtuigt, net zo min voor Duitsland toen als Nederland vandaag. De concurrentie aangaan; hoe? Betekent dat de agenda overnemen. Zich meer afzetten (De VVD profileert zich niet genoeg tegen PVV)? Helpt dat? En hoe verhoudt zich dat met voornoemde concurrentie? Eventueel zelfs verbieden. Hoe dan? Met welke rechtvaardiging en bovendien: waarom zou dat werken?

Het interview duurt minder dan dertig minuten, dus daar kan niet al te diep op in gegaan worden.

Eggplant salad

1 small or half a big eggplant
pepper
1 clove of garlic, squeezed
table spoon tahin
allspice
salt
table spoon of lemon juice

Take the eggplant cut it lengthwise in half. Cover the halves with tinfoil and burn them at 275 degrees for about an hour. Take the eggplant out of the oven and let it cool down. When it is sufficiently cool you can scoop the inside out of the peel. Mash the inside a bit more with a fork and add pepper and garlic and mix well.

Now a word about the tahin paste. My recipe assumes you are using the nearly liquid paste that is common in Israel. I recall from Holland, the paste comes in a dry very thick form. I assume that the thick variety, must be administered in a smaller dose -- try one tea spoon. For the liquid kind take one table spoon. Be careful not to take too much. If you are uncertain, take a small portion, mix, and taste. If it is a bit bitter and still liquid, that is fine, the lemon will neutralize the bitterness. You won't want it to get too thick though.

After mixing with the tahin and adding the allspice and salt, add one tea spoon of lemon juice (this is about one quarter of a squeezed lemon). Taste the salad. Here it should be just right. You can add more lemon if too thick and more tahin, if too watery. Be careful, neither the lemon nor the tahin should dominate over the taste of the eggplant.

Met voebele blijft het hart op de plaats (2)

Het pakte heel anders uit dan ik had verwacht. Zodra we speelden had ik geen enkele twijfel meer waar mijn loyaliteit heenging. En mijn zoontje had nog zo gezegd: als ik Shrek moet opgeven voor het voetballen moet je Israel aanmoedigen. En mijn vriend Job kwam langs om de tweede helft mee te kijken en hij zat ook al zo hartstochtelijk mee te leven met de Israelische spelers. ("Goede keeper zeg! Hoe hoe heet-ie, Al Madon?")

Ik was voor oranje, niets aan te doen. Verder was het maar een matige partij met veel balverlies. In de tiende minuut schoot Maduro de 1-0 binnen en daar bleef het bij. Het spel golfde op en neer, maar was aan beide kanten te slordig om iets fatsoenlijks te laten zien.

Hoopte ik op beter voetbal? Nee; nou ja, ook, maar vooral toch bleef ik hopen op 2-0, 3-0 en een oranje stoomwals.

Zal het nou altijd zo gaan? Nooit meer gemengde gevoelens? Ik kan het me haast niet voorstellen. Op andere vlakken kan het anders lopen, maar in voetbal zijn de kaarten reeds lang verdeeld.

Met voebele gaat het hart in twee (1)

Mijn vriend Oren nam me ooit mee naar een wedstrijd tussen Maccabi Tel-Aviv en Ajax in de Champions League, maar dat leverde geen echte tweestrijd in me op. Ajax blijft toch de club van mijn hart, maar hoe zal het vanavond gaan wanneer de nationale elftallen van Nederland en Israel elkaar ontmoeten op het niveau van het EK onder 21?

Over een uurtje begint de wedstrijd. Itamar heeft beloofd om met me te kijken, al heeft hij wel een DVD van Shrek in de aanslag, dus dat blijft afwachten...

Ik weet niet op voorhand voor wie ik kan zijn. Ik geloof dat mijn nationale affiniteiten meer richting Israel gaan, maar jongens als het om voetbal gaat... Ontrouw zijn aan Oranje? Dat is niet zomaar gedaan. Dit loyaliteitsconflict fascineert me misschien nog wel meer dan de wedstrijd. Na deze confrontatie kan ik weer gewoon voor allebei zijn. Maar hoe zal het zijn om ze tegenover elkaar te hebben? Twee keer een volkslied mee hummen -- wanneer gaat het hart het hardst tekeer? Ik zal er later kond van doen. Ik beloof het.