Connie Palmen en de narratieve reconstructie

Terwijl het marathoninterview met Jozias van Aartsen word gedownload, heb ik drie uur luisterwerk met Connie Palmen afgerond. Het was een geweldig inspirerend gesprek. Ik heb twee pagina's met aantekeningen gemaakt, die voornamelijk aanwijzingen met betrekking tot de literatuur.

Connie heeft een prachtige slotopmerking over de literatuur: De literatuur is een poging zin te geven, terwijl je weet dat het zinloos is. Het is een volstrekt zinloze daad. Verhalen vertellen is een poging om de gruwelijkheid van de dood (het leven?) teniet te doen, om de toevallige dood zin te verlenen. En dat blijft een zinloze activiteit."

Ik wil niet verklappen hoe het zover komt. Het interview belicht niet alleen de literatuur, maar ook de biografie van Palmen. Ze wikt en weegt haar woorden, lijkt meestentijds heel voorzichtig en kan dan opeens uithalen naar slechte schrijvers en slechte denkers. naar mijn mening positioneert ze zichzelf ook heel duidelijk. Zij is de schrijfster van de ideeenromans. Van de epiek, van de fantasie en zelfs van intuitie moet ze niets hebben.

Pasta traditioneel

Hier volgt een versie van een wel heel traditioneel recept. Ik weet niet in hoeverre traditioneel Italiaans, maar het is wel typisch de manier waarop ik sinds mijn studententijd geleerd heb pasta te bereiden. De waarde van deze blog entry zit hem niet zozeer in de originele componenten, als wel om het basisrecept eens in een complete invulling opgeschreven te hebben. Pasta, met gehakt, groenten en tomatenpuree.

500 gram gehakt
2 eetlepels olijfolie
2 theelepels gemalen komijn
1 theelepel gemalen koriander
2 stuks prei
1 grote ui
1 groene paprika
2 courgettes
zout
3 laurierbladeren
1 hele rode peper (droog)
1 hand verse salie
2 handen verse basilicum
1 theelepel verse rozemarijn
4 tenen knoflook
3 bakjes tomatenpuree

Gehakt mengen met 1 theelepel komijn en koriander (eventueel wat zout). Een eetlepel olie verhitten in een hapjes pan en de rode peper, laurierbladeren en gehakt erbij gooien; opbakken tot het rul is. Het gehakt overgooien in een kom en opnieuw olie verhitten. Op laag vuur de rest van de komijn erbij gooien en daarna ui, prei en courgette en uit de gehakt vissen: rode peper en laurierbladeren. Roerbakken op middelmatig vuur en zout toevoegen. De basilicum, knoflook, salie, rozemarijn fijn hakken (in een keukenmachine) en als het een groene puree is, samen met het gehakt in de pan gooien. Opwarmen en tomatenpuree toevoegen. Naar smaak zout toevoegen.

Marathon interview Connie Palmen

De VPRO levert trouw elke week een uur podcast getiteld Het Interview Vrijdag, maar daarmee doet het half werk voor het verloop van de zomer. Een derde werk om precies te zijn.

We kregen deze week een interview met Connie Palmen. Razend interessant en we zijn helemaal warm en op dreef als de podcast voorbij is, maar het interview niet. Dit is geen gewone vrijdag, dit is het zomerprogramma met marathon interviews van drie uur. Onversmadelijk en dus onverteerbaar dat ik er maar een derde van in podcast krijg. Kunnen ze daar geen zelfstandige podcast van maken? Gezocht op iTunes, maar alleen Het Interview Vrijdag gevonden.

Op de website van de VPRO kijken dan maar. In de uitzending staat dat je de mp3 kunt downloaden. En zie daar: toch een eigen podcast. En meteen ook maar een marathon-interview backlog afgeleverd. Zo komt het dan toch weer goed.

Thomas Dekker elfde, twaalfde, dertiende

Elke dag dat er een touretappe voorbij gaat met een massa aankomst en Thomas Dekker veilig in het peleton binnenkomt, zonder tijdverlies, zakt hij toch in het klassement. Steeds is er iemand die met bonificatieseconden over hem heen springt. Het heeft hem vijf plaatsen gekost, zonder dat dat al te veel te betekenen heeft. Als jongere staat hij nog steeds tweede en het echte werk gaat nog komen.

Dr. Dave and the Zodiac

Shrinkrapradio takes on the issue of the Zodiac Killer in show #99. Dr. David van Nuys has co-authored a book about the Zodiac: "This Is the Zodiac Speaking." In show #99, he interviews Doug Oswell who also wrote a book on the subject: "The Unabomber and The Zodiac." Oswell marks the similarities between the Zodiac killer and the Unabomber and suggests this could be one and the same person.

Dr. Dave doesn't very much challenge that idea, but does push Oswell to completely try and make his case. I must admit I haven't read the book, nor anything about the book. I do not think I am going to make much of a study of either the Zodiac or the Unabomber. So I am not really entitled to criticism, but based on this interview here goes anyway.

It is a very interesting expose and it is definitely a compelling analysis of the types of serial killers that are about there. It is a step too far though, to emphasize the similarities between the two cases and when finding that the Unabomber has no alibi for the Zodiac killings that they might be the same person. Once you have set the typology, you actually make a case for a category, hence there being more of a kind. How large was California in the sixties? Large enough to contain both a not yet active Ted Kaczynski and a, still not caught, Zodiac killer? One cannot rule it out.

Dr. Dave also doesn't seem too convinced. He is impressed by the study Oswell has done and is magnanimous in admitting Oswell has noted things David van Nuys himself overlooked, but he also points out the seeming differences between what we can surmise about the person of the Zodiac and about Kaczynski.

Hans Dorrestijn: Simeks excuus

Als ik Hans Dorrestijn hoor zingen, heb ik wel waardering voor de uitbeelding van de getormenteerde ziel. Waar hij begint te spreken, vraag ik me echter meteen af, waarom hij dat beeld ook in zijn gehele gedrag mee moeten nemen. Ik kan me moeilijk voorstellen dat het de menselijke staat van Hans Dorrestijn is om sukkelig, wanhopig, jaloers en apathisch pessimistisch te zijn en niets anders. Ik ga er toch van uit dat de mens gelaagd is; dat er onder het vernis een nieuwe laag zit met andere tinten en zo verder.

Het was daarom wel fascinerend om hem geinterviewd te horen door Martin Simek. Er blijft heel veel van de buitenste vernislaag over. Er komt ook in een uur niet veel meer uit Dorrestijn dan de geplaagde en verwrongen persoon van zijn liedjes, maar er is net voldoende toevoeging, met name in de vorm van zelfreflectie, die het geheel doen ademen.

Dorrestijn zegt bijvoorbeeld: 'Het is niet zo dat je als mens gelukkig moet zijn of dat het anders allemaal geen zin heeft. Ik leef heel goed met de wanhoop en het leed. Het is niet altijd even sterk en het overschaduwt niet alles totaal.' (Ik parafraseer natuurlijk) Dat geeft de dichter niet alleen relief, het maakt hem ook geloofwaardig.

Het is daarom een heel waardevolle podcast geworden, waarbij ik me alleen afvraag waarom Martin Simek zo gretig, Hans Dorrestijn als excuus aangrijpt om over hoeren te praten. Hij komt er gelukkig te laat mee, zodat het gesprek niet afglijdt naar een uitwisseling van ervaringen van hoerenlopers. Het leidt alleen maar tot een oproep aan de luisteraar om zijn ervaringen aan Simek te schrijven. Ik hoop vurig dat het daarbij zal blijven.